ΕΙΜΑΙ Ο ΓΕΡΟΣ ΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ: Δημήτρη Γ.Παπαχατζή (Δημ.Παπέϋ)

ΕΙΜΑΙ Ο ΓΕΡΟΣ ΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

Μ’ ερειπωμένο το κορμί του

και χιονισμένα τα μαλλιά

απόκληρος της κοινωνίας

ζητιάνευε στα σκοτεινά.

Ήταν ο γέρος της γωνίας

που με κοιτούσε σιωπηλά

προτρέποντάς με να του δώσω

έστω κι ελάχιστα ψιλά.

Με φορτωμένο το καρότσι

ψώνια και τρόφιμα  πολλά

αδιάφορος περνούσα μπρος του

έχοντας όλα τα καλά.

Γυρνώντας έπειτα στο σπίτι

καθόμουν κι’ έτρωγα διπλά

τόσα που μ’ έκαναν νιώθω

στα έντερά μου βουρδουλιά.

Τα φαγητά της αφθονίας

μου σταμάτησαν την καρδιά

και μ’ έστειλαν στη πέρα όχθη

στου μαύρου χάρου τη γωνιά.

Εκεί τον γέρο της γωνίας

αντίκρισα να με κοιτά

είχε το Ήλιο μες τα ματιά

κι’ ενδύματα βασιλικά.

Με γνώρισες είμαι ο γέρος

που σε κοιτούσε σιωπηλά

προτρέποντάς σε να σε σώσω

απ’ την σκληρή σου την καρδιά.

Αυτήν που λόγω αφθονίας

υποτιμούσε τους φτωχούς

κι τώρα σ’ ώρες απραγίας

στης γης σαπίζει τους βυθούς.

Άνθρωπε γιε της αφθονίας

σ’ ένα στενό, σε μια γωνία

θα δοκιμάσω την καρδιά σου

στην δυστυχία αν λυγά.

Στων ουρανών την βασιλεία

οι ελεήμονες περνούν

κι’ όχι εκείνοι που τα πλούτη

κι’ ο μαμμωνάς τους κυβερνούν.

Δημήτρη Γ.Παπαχατζή (Δημ.Παπέϋ)

8/1/2020 λίγο πριν ξημερώσει.

Ουκ είδατε γαρ πότε ο καιρός εστίν. 

Κατά Μάρκον  (ιγ’ 33))

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ Η ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Αν και είπα πως τελείωσα την συζήτηση μαζί σας, εσείς την ξανανοίγετε με απρεπείς χαρακτηρισμούς, προς το πρόσωπό μου, στους οποίους διακρίνω τάσεις ειρωνείας και εμπαιγμούς με έπαρση ιεροεξεταστών. Δυστυχώς για σας τα μη αντικειμενικά συμπεράσματά σας δεν πείθουν κανένα άλλο, παρά μόνον τον εαυτό σας.
Στις πολυσέλιδες ανταλλαγές σχολίων μας, δεν απαντήσατε σε βασικές ερωτήσεις μου ευθέως, καθ΄ όσον όπως γράφετε είναι νέα θέματα που έβαλα προς συζήτηση, ενώ σε άλλες δώσατε υπερδογματικές μη ικανοποιητικές απαντήσεις. Όσο για τους όρους που χρησιμοποιήσατε για ποδοσφαιρικές ντρίπλες (το σωστό είναι τρίπλες) δεν ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο και δεν τις ξέρω.
Αν οποιοσδήποτε διαβάσει την σειρά των σχολίων θα καταλάβει πως πέρα από τον φανατισμό σας, τον οποίον αποκαλείτε Αντιαιρετικό -που αν βίωνε στην εποχή του Χριστού θα αποτελούσε συναιτία για την Σταύρωσή Του - δεν έχετε να προτάξετε τίποτε άλλο.
Όσο για το αν εσείς με βρίσκετε ΑΝΕΠΑΡΚΗ θα το κρίνουν οι αναγνώστες σας και όχι εσείς οι τρεις , που μου απαντήσατε, ο Χρήστος, ο Στέλιος, ο Κώστας και ο επονομαζόμενος και ανώνυμος!!!.
Αντίθετα τόσο ξέρετε από αστρολογία, για την οποία έχετε βαθιά μεσάνυχτα, τόσα λέτε, με αποκορύφωμα να την συσχετίζετε με τις χαρτορίχτρες και τα Ταρώ, παρασυρμένοι από παραπλανητικά διαφημιστικά, περιοδικών, που εμπαίζουν τους αδαείς.
Για να μην μακρηγορήσω, σας αναφέρω μόνο έναν από τους χιλιάδες σοβαρούς μελετητές της αστρολογίας, τον αστρονόμο Κέπλερ.
Ο Γιοχάνες Κέπλερ (Johannes Kepler) Γερμανός αστρονόμος (27 Δεκεμβρίου 1571 – 15 Νοεμβρίου 1630) και καταλυτική φυσιογνωμία στην επιστημονική επανάσταση των νεότερων χρόνων. Υπήρξε επίσης μαθηματικός και συγγραφέας, ενώ άσκησε κατά καιρούς και την αστρολογία. Θεσμοθέτησε τους «Νόμους του Κέπλερ» για την κίνηση των πλανητών, που γίνονται δεκτοί από τους αστρονόμους μέχρι και σήμερα:
Νόμος των ελλειπτικών τροχιών.
Νόμος των ίσων εμβαδών
Νόμος των περιόδων:
Πηγή: Βικιπαίδεια

Όταν κατηγορείτε κάτι, θα πρέπει τουλάχιστον, να γνωρίζετε το αντικείμενο, που κατηγορείτε.
Εσείς που γνωρίζετε τα πάντα, στην ερώτησή μου, για θεολογικό θέμα, που υποτίθεται είστε ειδικοί:
Στο αν δηλαδή, ο Οικουμενικός πατριάρχης, θα πρέπει να έχει την προσφώνηση «παναγιώτατος» όταν ο Ίδιος ο Θεός μας έχει τον τίτλο «άγιος» υποβαθμίσατε τα λόγια του ίδιου του Κυρίου μας:
Ιω ΙΓ-16. αμήν αμήν λέγω υμίν, ουκ έστι δούλος μείζων του κυρίου αυτού, ουδέ απόστολος μείζων του πέμψαντος αυτόν.
Και μου απαντήσατε ότι:
Ο άγιος Ιγνάτιος μας λέει ότι ο επίσκοπος στέκεται εις τόπον Θεού. Και οι πρεσβύτεροι εις συνέδριο αποστόλων.
Και αν είναι έτσι, υπερτερούν οι ιδιότητες θνητών ανθρώπων έναντι των ιδιοτήτων του Ιδίου Του Θεού;
Αυτός δεν είναι ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ αγώνας που κάνετε ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ και φανατικός είναι,
από άτομα με υπέρμετρη έπαρση για το άτομό τους, του τύπου – μας κάνετε και γελάμε εδώ μέσα, το έχετε καταλάβει, έχετε γίνει ρεζίλι, αποδείξτε την σοβαρότητά σας, τώρα είδατε «τι εστί» αντιαιρετικός, παραθέτετε τα ολισθήματά σας – Το αν είμαι σοβαρός σε μάτια με παρωπίδες δεν ξέρω και δεν ασχολούμαι μ΄ αυτό, ένα έμαθα από τον μακαριστό, τον ιερέα παππού μου και τον θεοσεβούμενο πατέρα μου, οι Χριστιανοί διακρίνονται για το ήθος και την ταπεινότητά τους και όχι για την έπαρση και την ειρωνεία τους.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ

Για το τι εννοούσε η Σύνοδος της Λαοδικείας, μου ζητάτε να σας ζητήσω συγνώμη σχετικά με την λέξη «μαθηματικά», στηριζόμενοι σε κανονολόγους που δεκάδες αιώνες μετά, ερμήνευσαν την λέξη αυτή. Παραθέτετε προς τούτο, γνώμες και γνωματεύσεις για να δικαιολογηθείτε, ως προς την ετυμολογία της λέξεως. Άρα παραδέχεστε πως πριν από αυτές τις γνωματεύσεις, δεν υπήρξε ερμηνεία της. Τα μαθηματικά όμως ήταν γνωστά από αρχαιοτάτων χρόνων και ήσαν γνωστοί οι κλάδοι τους. Επομένως αν πριν από τις θεολογικές αναλύσεις, που έγιναν εκ των υστέρων, αν κάποιος ασχολείτο με αυτά, θα ήταν υπόλογος απέναντι στην εκκλησία για το επάγγελμα που εξασκούσε; Θα μου πείτε, όχι, γιατί η εκκλησία, αυτό το είχε υπ’ όψη της. Αν είναι έτσι, γιατί δεν θα το διευκρίνιζε αμέσως και θα περίμενε, τόσους πολλούς αιώνες μετά να το διευκρινίσει;
Όσο για θεωρίες της σύγχρονης αστρονομίας την οποία αποκαλείτε μοναδική ΕΠΙΣΤΗΜΗ, που αναφέρεται στην μεγάλη έκρηξη πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια , και στην υλιστική θεωρία της εξέλιξης, που την συνοδεύει, σας ερωτώ την παραδέχεστε;
Ασφαλώς και όχι, όπως κι’ εγώ.
Σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα παραδεχόσαστε την βιβλική χρονολόγηση του 5.508 π.Χ από κτήσεως κόσμου, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία και την εκ χοός δημιουργία του ανθρώπου.
Τώρα είδατε «τι εστι» Αντιαιρετικός που μου γράφετε με καμάρι.
Ακόμα αντί να μου απαντήσετε, αν είναι έγκριτη, η έκδοση της Καινής Διαθήκης, με την ερμηνεία του Παν. Τρεμπέλα, που αναφέρει τους ανθρώπους που είδαν το αστέρι της Γέννησης , σαν «σοφούς αστρολόγους» μου αναφέρετε ότι σε άλλο του βιβλίο του, ο συγγραφέας, αποκαλεί την αστρολογία ψευδεπιστήμη ( Μυστηριακαί Θρησκείαι και Χριστιανισμός', σελ. 75)
Την διγλωσσία την συναντάμε τακτικά, αυτό μήπως θα έπρεπε να το ερμηνεύσουμε , ότι ψευδοεπιστήμονες προσκύνησαν τον Χριστό; Ψάξτε μια απάντηση.
Επειδή δικαιολογείτε και τα αδικαιολόγητα, πέστε μου.
Αν αποκαλείτε το Θεό μας, «Άγιο», γιατί τον Οικουμενικό Πατριάρχη τον αποκαλείτε «Παναγιώτατο». Είναι ο Θεός μας πιο κάτω από τους υπηρέτες του;
( Αγιος, Αγιότερος, Αγιότατος , Πανάγιος, Παναγιώτερος, Παναγιώτατος- Υπερθετικός βαθμός όχι του Αγίου, αλλά του Πανάγιου ) Αν αυτό δεν είναι ΑΙΡΕΣΗ τότε τι είναι;
Ξέρω, θα με μπλέξετε με τα ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ σας τεχνάσματα. Τα λόγια όμως του Κυρίου μας είναι ξεκάθαρα:
Ιω ΙΓ-16. αμήν αμήν λέγω υμίν, ουκ έστι δούλος μείζων του κυρίου αυτού, ουδέ απόστολος μείζων του πέμψαντος αυτόν.
Τώρα είδατε «τι εστι» Αντιαιρετικός.
Ευχαριστώ και έτσι τελειώνω, την ατέρμονα μεταξύ μας συζήτηση.

Το Συνέδριο των εβραίων

ΣΕΝΧΕΝΤΡΙΝ
Το Συνέδριο των εβραίων

άπό τον Δημήτρη Παπαχατζή (Παπέϋ)

Κατά την εποχή του Χριστού υπήρχαν τρία Εβραϊκά Συνέδρια.
Α’ Το Επιτροπικό Συνέδριο που απαρτιζόταν από 3 μέλη
Β΄ Το Δικαστικό Συνέδριο που απαρτιζόταν από 23 μέλη.
Το συνέδριο αυτό διενεργούσε την προανάκριση για ουσιώδη εγκλήματα και τις περιπτώσεις που στοιχειοθετούταν κατηγορία παρέπεμπε τους κατηγορουμένους στο Μεγάλο Θρησκευτικό Συνέδριο. [Mishnah, Sanhedrin 1:4a]
Γ΄ Το Μεγάλο Θρησκευτικό Συνέδριο που αποκαλείτο και Great Beth απαρτιζόταν από 71 μέλη. Το συνέδριο αυτό που είχε αρμοδιότητες ποινικού δικαστηρίου και έβγαζε τις τελικές καταδικαστικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής της ποινής του θανάτου. Συνεδρίαζε σε τρεις αίθουσες: Την αίθουσα των ιερέων, την αίθουσα των γραμματέων ( γραφέων ) και την αίθουσα των υπερηλίκων (συμβούλων). Αυτές οι τρεις αίθουσες αυτές είχαν από 23 μέλη η κάθε μια, ανεβάζοντας έτσι το σώμα των δικαστών σε 69 μέλη. Σ’ αυτό προστίθεντο και οι δύο υψηλοί ιερείς: ο Αρχιερέας του έτους και ο γηραιότερος των προκατόχων του Αρχιερέας ή ο Αρχιερέας από την οικογένεια του οίκου των αρχιερέων από τον οποίο προήρχετο ο Αρχιερέας του έτους εκείνου, έτσι συνολικά τα μέλη έφθαναν τα 71. Πρόεδρός του δικαστηρίου αυτού ήταν ο Μεγάλος Αρχιερέας ( Αρχιερέας του ενιαυτού). Αυτή η νομοθετική μονάδα ήταν αρμόδια για τη διοίκηση του ναού. Για υποθέσεις που είχαν να κάνουν με περιπτώσεις ενάντια στην ιεροσύνη, ή ενάντια στον Μεγάλο Αρχιερέα. Για υποθέσεις γυναικών που συλλαμβάνονταν με την κατηγορία μοιχείας με ιερέα. εξουσιοδοτήθηκε μόνο για να χορηγήσει το "πικρό ύδωρ" σε εκείνες τις γυναίκες που πιάστηκαν στη μοιχεία. Αυτό το δικαστήριο και μόνο αυτό ήταν εξουσιοδοτημένο για να χορηγήσει το "πικρό ύδωρ" σε εκείνες τις γυναίκες που πιάστηκαν στη μοιχεία με ιερέα. (Sotah I.4) [Sanhedrin, The Jewish Encyclopedia, p. 44] και στην περίπτωση που η κατηγορούμενη μοιχαλίδα ήταν ένα κόρη ιερέα της επιβαλλόταν ο θάνατος με λιθοβολισμό. [ Talmud, Sanhedrin 50a ].

Η αίθουσα των 23 ιερέων, στα καθήκοντά της είχε την διοίκηση των διάφορων θυσιαστικών λειτουργιών του ναού. Η πλειοψηφία αυτών των ιερέων ήταν Σαδδουκαίοι. Οι Σαδδουκαίοι δεν πίστευαν στην μετά θάνατον ζωή, αλλά, εντούτοις, εφάρμοζαν επακριβώς τις ποινικές διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου. Ήταν συμφεροντολόγοι γι’ αυτό και την περίπτωση του Χριστού την θεωρούσαν απειλητική για την οικονομική και πολιτική σταθερότητα της ιερατικής ολιγαρχίας και της λατρείας ναών τους.

Η αίθουσα των 23 γραμματέων (γραφέων) αποτελείτο από μια ομάδα μελετητών αποκαλούμενων sages, που στην πλειοψηφία τους ήσαν Φαρισαίοι που σαν κύριο μέλημά τους είχαν την τήρηση του γράμματος του Μωσαϊκού Νόμου. Ήσαν οι αρμόδιοι για την υπογραφή συμβολαίων γι’ αυτό και αποκαλούντο και "δικηγόροι" . Ερμήνευαν τον Μωσαϊκό Νόμο μωσαϊκών από την προφορική παράδοση και καθόρισαν βάσει αυτών την μελλοντική νομοθεσία.

Η αίθουσα των 23 υπερηλίκων, αποτελείτο από άτομα αριστοκρατικής καταγωγής που διατήρησαν την άποψη ότι το έθνος πρέπει να παραμείνει πιστό στο γραπτό Μωσαϊκό Νόμο. Η πλειοψηφία τους αποτελείτο από μετριοπαθείς Φαρισαίους που απέφευγαν τις ακρότητες των γραμματέων. Αυτή είναι και η αιτία που κάποιες φορές ο Ιησούς συναναστρεφόταν και με κάποιο από αυτούς . Στην συντηρητική ομάδα ανήκαν και οι γνωστοί από την αποκαθήλωση του Σώματος του Ιησού, Νικόδημος και Ιωσήφ από την Αριμανθέα. Η αίθουσα αυτή των υπερηλίκων επειδή δεν είχε άμεσες σχέσεις με το ποινικό δίκαιο ασκούσε μικρότερη επιρροή στις δικαστικές αποφάσεις του Μεγάλου Συνεδρίου.

Για να ήταν κάποιος μέλος του Μεγάλου συνεδρίου θα έπρεπε να πληροί τα πιο κάτω κριτήρια:
1. Να ήταν Εβραίος και εξ αίματος απόγονος Εβραίων.
2. Να ήταν απόλυτα γνώστης του Μωσαϊκού Νόμου, του γραπτού και του άγραφου.
3. Να είχε δικαστική εμπειρία μέσω τοπικών δικαστηρίων και να είχε περάσει με την υπόδειξη δύο δικαστών στο δικαστήριο της Ιερουσαλήμ (Jose b. Halafta, I.c).
4. Να γνώριζε αστρονομία για τον καθορισμό του Πάσχα και της επισήμανσης σεληνιακών εορτών μέσα από το σεληνιακό εβραϊκό ημερολόγιο, Ιατρική, Χημεία κ.α.
5. Να γνώριζε ξένες γλώσσες και να ήταν εξοικειωμένος με όλες τις γλώσσες των περιβαλλόντων εθνών. Για τον λόγο αυτό δεν υπήρχε ανάγκη διερμηνέων και οι διερμηνείς δεν είχαν αδειοδότηση στα εβραϊκά δικαστήρια.
6. Να ήσαν μετριόφρονες, δημοφιλείς, καλής εμφάνισης και χωρίς υπεροπτική συμπεριφορά.
7. Να ήσαν ευσεβείς, ισχυροί και θαρραλέοι ." [S. Srinivasa  Aiyar, The Legality of the Trial of Jesus, σελ. 49-50].
8. Να είχαν εμπορικά προσόντα ή το επάγγελμά τους να συνδεόταν με το εμπόριο.
9.- Να είχαν γενεαλογική καταγωγή από ιερατικές οικογένειες ή γυναίκες που να ανήκαν στις ιερατικές οικογένειες
10.- Να μην ήσαν άτεκνοι , να μην προήρχοντο από γονείς που δεν είχαν συνάψει νόμιμο γάμο, να μην ήσαν νόθοι.
11.- Να ήσαν αρτιμελείς.
12.- Να μην ήσαν ευνουχισμένοι. [ Tosefta, Sanhedrin Χ, 11 ]

Δημήτρης Παπαχατζής (Παπέϋ)

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
από τον Δημήτρη Παπέϋ

ΣΙΜΩΝΑΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΒΟΗΘΟΥ (Simon ben Boethus) 30π.Χ. – 4π.Χ.

Ο Σίμωνας ήταν Ισραηλίτης, καταγόμενος από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατοικούσε στην Ιερουσαλήμ. Ήταν χαμηλής καταγωγής, αλλά είχε μια τόσο πανέμορφη κόρη, που όλη η Ιερουσαλήμ μιλούσε γι’ αυτήν.

Ο Ηρώδης ο Μέγας γνώρισε την κόρη του Σίμωνα, την  ερωτεύτηκε παράφορα και την ζήτησε σε γάμο. Το όνομά της ήταν Μαριάμη (Μαριάμ) και όταν την έκανε μία από τις γυναίκες του ονομάσθηκε Μαριάμη Β΄για να ξεχωρίζει από προηγούμενη γυναίκα του την Μαριάμη Α’ που κατά διαταγή του της είχε αφαιρεθεί η ζωή. Κατή την διάρκεια της ζωής του ο Ηρώδης παντρεύτηκε συνολικά δέκα γυναίκες. Σχετικά με την Μαριάμη Β’, κάνοντας ρουσφέτι στον πενθερό του, τον ανέβασε στο Αρχιερατικό αξίωμα. Αυτό το έκανε για να μην πει ο λαός του πως το σόι της γυναίκας που πήρε, ήταν κατώτερης τάξης. Για να ανεβάσει στο Αρχιερατικό αξίωμα το 23 μ.Χ. τον Σίμωνα τον υιό του Βοηθού,  καθαίρεσε τον Ιησού τον υιό Φάμπους που διατηρούσε το Αρχιερατικό αξίωμα από το 30 π.Χ. Ο Σίμωνας διατήρησε το αξίωμα για πολλά χρόνια ίσως και μέχρι το 5π.Χ. Αν και ο εβραίος ιστορικός Ιώσηπος αναφέρει ότι το φθινόπωρο του 5π.Χ. υπήρχε ένας άλλος Αρχιερέας, ονόματι Ματθίας που κατά την της εορτής της Εξιλέωσης (Γιομ Κιπούρ)  λόγω κολλήματος,  είχε αντικατασταθεί από κάποιον συγγενή του, τον Ελλήμο και στην συνέχεια μετά λίγες ημέρες ο Ηρώδης ο Μεγάλος τον αντικατέστησε από τον κουνιάδο του Ιωάζαρο.

Την εποχή της γέννησης του Χριστού, ο Σίμωνας ο υιός Βοηθού ήταν ο Μεγάλος Αρχιερέας των Ιουδαίων.

ΙΩΑΖΑΡΟΣ ΥΙΟΣ ΣΙΜΩΝΑ (Joazar ben Simon) 5π.Χ. – 2μ.Χ.

Ο Ιωάζαρος ήταν γιός του Σίμωνα του γιού του Βοηθού και αδελφός της Μαριάμμης της Β΄ μιάς εκ των δέκα γυναικών του Ηρώδη του Μεγάλου. Υπήρξε Μεγάλος Αρχιερέας για έξι έτη (5 π.Χ.-2 μ.Χ.) δηλαδή κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών του Ηρώδη του Μεγάλου και κατά τα έξη πρώτα έτη της βασιλείας του Αρχέλαου. Ο Αρχέλαος καθαίρεσε τον Ιωάζαρο και τον αντικατέστησε με τον αδελφό του Ελεάζαρ. [ Josephus, αρχαιότητες 17.13.1 ]

ΕΛΙΕΖΕΡ ΥΙΟΣ ΣΙΜΩΝΑ (Eleazar ben Simon) 2μ.Χ. – 3μ.Χ.

Ο Ελιέζερ ήταν γιός του Σίμωνα του γιού του Βοηθού, αδελφός του Ιωάζαρ και αδελφός της Μαριάμμης της Β΄ της μιας εκ των δέκα γυναικών του Ηρώδη του Μεγάλου. Μετά την καθαίρεση του αδελφού του από το αρχιερατικό αξίωμα τοποθετήθηκε στην θέση του. Υπήρξε Μεγάλος Αρχιερέας για μόνο τρεις μήνες από τα τέλη του 2π.Χ. έως τις αρχές του 3π.Χ.[Josephus, αρχαιότητες 17.8.1 ].

ΙΗΣΟΥΣ ΥΙΟΣ ΣΕΕ (Joshua ben Sie) 3μ.Χ. – 7μ.Χ.

Ο Ιησούς ο γιός του Σεέ κράτησε την υψηλή ιεροσύνη από το 3 π.Χ. μέχρι το 7π.Χ.. Υπήρξε ο προκάτοχος του Αρχιερατικού αξιώματος πριν από τον Αννα . [ Josephus, αρχαιότητες 17.13.1 ]. Για το πρόσωπό του δεν υπάρχει σχετική βιβλιογραφία.

ΑΝΑΝΟΥΣ ή ΑΝΝΑΣ ΥΙΟΣ ΣΗΘ (Ananus –Annas ben ben Seth)

7μ.Χ. – 15μ.Χ.

Ο Αρχιερέας Άννας αναφερόμενος και ως Άνανους γιός του Σηθ μέχρι και του θανάτου του που όπως αναφέρει ο Ιώσηπος σηματοδότησε την αρχή της καταστροφής της Ιερουσαλήμ. Κατά την διάρκεια της δίκης και της εκτέλεσης του Χριστού, υπήρξε κύριος μοχλός της σκευωρίας εναντίον του. Το μέλημά του ήταν να φέρει στα μέλη του συνεδρίου την επίσημη κατηγορία. Όπως θα δούμε και πιο κάτω στον αρχιερατικό θρόνο ανέβασε πολλά μέλη της οικογένειάς του με αποτέλεσμα η εξουσία του επάνω στα μέλη του Συνεδρίου και στους επομένους από αυτόν αρχιερείς να είναι απεριόριστη. Αυτό το είδαμε και από την δίκη και καταδίκη του Χριστού, που ενώ ο Καϊάφας ήταν ο Μεγάλος Αρχιερέας ο Άννας που τον είχε ανεβάσει στον Αρχιερατικό αξίωμα συνεξουσίαζε διαθέτοντας απεριόριστη δύναμη εξουσίας.

Ο Άννας όπως και οι πέντε γιοί του που ανέβασε κατά διαστήματα στο Αρχιερατικό αξίωμα ήταν κακοί και ο ίδιος πολύ κακός. Όμως παράλληλα είχε την εύνοια και την εκτίμηση των πολιτών για τον λόγο του ότι ήταν «μεγάλος αποθησαυριστής» για τα χρήματα του Ναού.

Ο Ιουδαίος ιστορικός Ιώσηπος αναφέρει ότι όταν ο εβραίος βασιλιάς Αντύπας αφήρεσε το αξίωμα από την οικογενειοκρατική του αρχιερατεία και την έδωσε στον Ισμαήλο τον γιό του Φαβεί, οι αρχιερείς χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες που λειτούργησαν σαν θρασείς επαναστάτες, βριζόντουσαν και λιθοβολιζόντουσαν. μεταξύ τους, με αποκορύφωμα να στείλουν σκλάβους για να εισπράξουν δια της βίας τις λεγόμενες δεκάτες (το ένα δέκατο των εισοδημάτων )από τους εβραίους ιερείς με αποτέλεσμα οι τελευταίοι λόγω ανέχειας να πεθάνουν από την πείνα. (Ιώσηπος Αρχ. Κ’ 8)

ΙΣΜΑΗΛ ΥΙΟΣ ΦΑΒΙ (Ishmael ben Fabus) 15μ.Χ. – 16μ.Χ.

Ο Ισμαήλ γιός του Φαβί υπήρξε Μέγας Αρχιερέας για εννέα μήνες κάτω από την ηγεμονία του του Βαλέριου Γκράτους «Valerius Grattus» προκατόχου του Πόντιου Πιλάτου « Pontius Pilate» Σύφωνα με τους ραβίνους ήταν ένα χοντροκομένο άτομο της εποχής του. Είχε θηλυπρεπή αγάπη στην πολυτέλεια. Αναφέρεται ότι η μητέρα του είχε ράψει γι’ αυτόν μια ενδυμασία μεγάλης αξίας την φόρεσε μια και μόνη φορά και μετά την δώρησε στη δημόσια ιματιοθήκη για να μην κυκλοφορεί και δεύτερη φορά με το ίδιο ρούχο. Όπως ακριβώς κάνουν οι κυρίες της αριστοκρατίας. (Talmud, Pesachim, or of the Passover, fol. 57, verso; Yoma, or the Day of Atonement, fol. 9, verso; 35, recto; Jos., Ant., 18, 2.2; 20, 8.11; Bartolocci, Grand Bibliotheque Rabbinique, T. 3, p. 297; Munk, Palestine, pp. 563, 575).

ΕΛΕΑΖΑΡ ΥΙΟΣ ΑΝΝΑ (Eleazar ben Ananus) (Annas) 16μ.Χ. –17μ.Χ.

Ο Ελεάζαρ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αρχιερέα Αννα. Ήταν Μεγάλος Αρχιερέας για ένα και μόνο έτος. ο υψηλός ιερέας.

ΣΙΜΩΝ ΥΙΟΣ ΚΑΜΙΘΟΥΣ (Simon ben Camithus) 17μ.Χ. – 18μ.Χ.

Ο Σίμων ο γιος του Καμίθους, ήταν Μεγάλος Αρχιερέας για ένα και μόνο έτος. Σαν στιγμιότυπο για την ζωή του αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας που είχε με τον βασιλιάς της Αραβίας Αρέτα κάποιο σάλιο, που βγήκε από το στόμα του βασιλιά, έπεσε επάνω στο ένδυμα του Σίμωνα. Μόλις ο βασιλιάς αναχώρησε, εκείνος το έβγαλε και το πέταξε και δεν το ξαναφόρεσε. Από τους ομογενείς του αξιολογήθηκε σαν ιδιότροπο άτομο. (Talmud, Yoma, or the Day of Atonement, fol. 47, verso; Jos., Ant., 18, 2.2 )

ΙΩΣΗΦ ΚΑΪΑΦΑΣ ΓΑΜΠΡΟΣ ΑΝΝΑ (Joseph Caiaphas γαμπρός Ananus) 18μ.Χ. – 36μ.Χ.

Ο Ιωσήφ Καϊάφας διατήρησε το Αρχιερατικό αξίωμα μέχρι το 36μ.Χ. δηλαδή μέχρι το τέλος της πραιτορίας του Πιλάτου -Pilate (25-36μ.Χ) Διορίστηκε από τον Βαλέριο Γκράτο [ Josephus, αρχαιότητες 18.2.2.) Ήταν μια μαριονέτα μεταξύ των ρωμαίων και του ιερατείου αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι και καθαιρέθηκε μετά την ανάκληση του Πιλάτου από την Ρώμη. που δεν κράτησε καμία πραγματική πολιτική δύναμη. Στην Ιστορία του Χριστού υπήρξε εκείνος που οδήγησε τον Ιησού στο Πραιτόριο για να δικαστεί και να σταυρωθεί.

ΙΩΝΑΘΑΝ ΥΙΟΣ ΑΝΝΑ (Jonathan ben Ananus (Annas) 36μ.Χ. – 37μ.Χ.

Ο Ιωνάθαν ήταν γιός του Άννα που αντικατέστησε τον Καϊάφα στο Αρχιερατικό αξίωμα για έτος και στην συνέχεια καθαιρέθηκε από Βιτέλλιο (Vitellius ) και τον τετράρχη Ηρώδη τον Αντύπα το 37 μ.Χ.